-Παππού….παππού, στις εκλογές του 2014 ποιόν θα ψηφίσουμε για Δήμαρχο;
-Τον καλύτερο εγγονέ μου…
-Και ποιος είναι ο καλύτερος;
-Τον καλύτερο για ΜΑΣ
εγγονέ μου. Αυτό εννοούσα…
-Κι όταν λες για ΜΑΣ παππού, τι
εννοείς; Θα βρω κι εγώ μια δουλειά, θα αποκτήσω κι εγώ τη χαμένη μου ελπίδα με
τα «μπερδεμένα» όνειρα….
-Πάει εγγονέ μου! Καλά το
άρχισες, άσχημα το τελείωσες…. Προκοπή δεν βλέπω.
-Γιατί παππού;
-Γιατί μιλάς για όνειρα εγγονέ
μου. Κι όσοι ονειρεύονται είναι επικίνδυνοι, χώρια που κινδυνεύουν να
παρεξηγηθούν….Κι ειδικά από τους διαπλεκόμενους.
-Μα παππού μου…Εσύ μου έμαθες όλο
να ονειρεύομαι! Πως θ’ αλλάξω τον τόπο, πως θ’ αλλάξω την γειτονιά και την πόλη
μας….πως θα ονειρευτώ την Ξάνθη που χάθηκε στα περάσματα των υποσχέσεων, των
διαπλοκών και των μεγάλων έργων που ήταν τελικά…νούφαρα για μεταξωτές κορδέλες!
-Κι ότι σου λέει ο παππούς σου,
νομίζεις ότι είναι το σωστό;
-Είναι παππού! Σ΄ αυτό δεν σηκώνω
κουβέντα…
-Άκου εγγονέ μου. Τώρα που
μεγάλωσες, πρέπει να σου πω και μερικές σκληρές αλήθειες, γιατί όπως πας…θα
γίνεις σαν κι εμένα!
-Και τι είσαι εσύ παππού; Εμένα
μου φτάνει που με κάνεις υπερήφανο…
-Ναι αλλά είδες να προκόβω σε
τίποτα; Είδες να κάνω έστω ένα βήμα μπροστά; Δεν βλέπεις τι γίνεται τριγύρω;
-Δεν με νοιάζει παππού, εγώ μια
χαρά είμαι…Μπορεί να μην έχω παλάτια, βίλες, ακίνητα, φωτοβολταϊκά και
παράλληλα το χρήμα να ρέει, μπορεί να μην έχω καταθέσεις στις τράπεζες και
γενικά να περνάω δύσκολα, αλλά δεν με νοιάζει…Είμαι μια χαρά! Και το βασικότερο,
σκέφτομαι ελεύθερα και μπορώ ακόμη να
ΜΙΛΑΩ!
-Αυτό είναι το πρόβλημα εγγονέ
μου….Δεν πρέπει να μιλάς, αλλά μόνο να βλέπεις κι όταν κάτι δεν σου αρέσει,
αφού δεν μπορείς να γίνει ίδιο μ’ αυτό να φεύγεις!!
-Δεν πάω πουθενά παππού, εδώ θα
μείνω!
-Και τι σημαίνω βλέπω μπροστά
παππού
-Σημαίνει εγγονέ μου, γίνεσαι
πετυχημένος και ο κόσμος σε χειροκροτεί, σε θαυμάσει, σε χειροκροτάει κι αν
τύχει κι πετύχεις ακόμη πιο πολύ ή γίνει ολίγον εργολάβος, μέχρι και δήμαρχος ή
έστω αντιδήμαρχος μπορείς να γίνεις;
-Δηλαδή είναι τόσο απλό παππού.
Να γίνω σαν τους άλλους και να σου μοιάσω; Είναι έγκλημα να ονειρεύεσαι τον
πλάτανό σου, τις αλάνες που δεν υπάρχουν στις γειτονιές, την πλατεία σου που
ήταν ζωντανή ακόμη κι όταν κάνανε γύρες οι λαζογερμανοί με το φουλαριστά τα
μεγάφωνα στη διαπασών…;
-Εγγονέ μου….Τα όνειρα και οι
άνθρωποι που θα ονειρεύονται πάντα θα είναι επικίνδυνοι! Κι αν σου λέω ν’
αλλάξεις, δεν είναι γιατί τα πλούτη, ή εξουσία φέρνουν την ευτυχία…
Αλλά γιατί στην εποχή που
φτάσαμε, επικίνδυνοι είναι μόνο αυτοί που έχουν χρόνο ακόμη για όνειρα…
Στο δια ταύτα παππού…Στο δια
ταύτα…Ποιόν Δήμαρχο θα ψηφίσουμε τελικά να δώσει προοπτική στο μέλλον της
πόλης;
-Ρώτα τη ψυχή σου, δες αν μπορούν
να συναντηθούν τα όνειρά σας και πήγαινε μετά και ψήφισε εγγονέ μου….
Κι αν δεν βρώ παππού τίποτα;
-Συνέχισε να ονειρεύεσαι εγγονέ
μου! Αργά ή γρήγορα η μοίρα μας είναι να βρίσκουμε το πεπρωμένο μας. Κι εσύ θα
το βρεις…Χάνονται μόνο αυτοί που ζουν
στον κόσμο του τίποτα…