Πελαγία Αγγελίδου
Το στερνό
πουλί της νιότης
Ή
Η Θεατρική
Δύναμη της Ξάνθης
Θυμάμαι ότι
ήταν λίγο μετά το Πάσχα του 1989. Καθόμασταν όλοι οι ραδιοφωνικού παραγωγοί
και τα στελέχη
γύρω από ένα εορταστικό τραπέζι
της Θρακικής
Θεατρικής Σκηνής
στα στούντιο
του Life 9,84
πάνω από την
Εμπορική Τράπεζα.
Την Γίτσα (Αγγελίδου) δεν
την ήξερα.
Τότε την
πρωτοαντίκρισα για πρώτη φορά.
Θυμάμαι ότι ο
Πάνος Παπαδόπουλος την είχε ρωτήσει για την προχθεσινή της βραδινή εκπομπή.
Ο Life εκείνο τον καιρό ήταν το αυτί και το μάτι
όλης της Πόλης
και του Νομού.
Η Γίτσα είχε
κάνει ένα απλό ερώτημα στους αμέτρητους ακροατές του Life΅:
«πόσα μπότοξ είχε κάνει η Αλίκη».
Περιττό να σας
πω τι είχε γίνει.
Εκείνο τον
καιρό ήμουν «τσιμπημένος»
με την
καλύτερη ραδιοφωνική φωνή
που έβγαλε ποτέ
αυτή η Πόλη,
την Νεκταρία.
Στέλεχος και
αυτή της Θρακικής Θεατρικής Σκηνής.
Η Πελαγία
αποφοίτησε από την Δραματική Σχολή
του Κρατικού
Θεάτρου Βορείου Ελλάδας.
Αργότερα την
Γίτσα την συναντήσαμε με την Νεκταρία στην Θεσσαλονίκη στην θεατρική σκηνή
«Παράθλαση» της γνωστής σκηνοθέτιδος Μόνα.
Θυμάμαι ότι το
έργο ήταν «οι καλόγριες» του Μανέτ.
Η συνέχεια την
βρίσκει στην Αθήνα να διαπρέπει
και να αναζητά
τα θεατρικά της βήματα,
αλλά και
παράλληλα να ανταποκρίνεται
στα κελεύσματα
των ΔΗΠΕΘΕ
της Ελληνικής
Περιφέρειας.
Πιστεύομαι ακράδαντα όλοι στον συνδυασμό
«Αγάπη για την
ΞΑΝΘΗ μας»
ότι η Πελαγία ανεξαρτήτως
του εκλογικού αποτελέσματος της 26 Μαΐου 2019,
αποτελεί μία
ακόμη σημαντική ελπιδοφόρα πρόταση για την Θεατρική παιδεία
όχι μόνο στην
Πόλη αλλά σε όλον τον Νομό.
Απέναντι
λοιπόν στην χρόνια ανεπάρκεια
και στην
ανεντιμότητα των νεόκοπων,
προτάσσουμε
μία παραγωγική προοπτική
στον δρόμο για
την ενίσχυση της πνευματικής υπεροχής του τόπου μας.
Εδώ στην Πόλη
της σιωπής,
τώρα,
όπου τα δάκρυα
των παιδιών
αφήνουν να
ανάψουν φλόγες
αναζωογονητικής
πυρκαγιάς,
είναι
επιτακτική ανάγκη τα στερνά πουλιά της νιότης
να
επιστρέψουν.
Με εκτίμηση
Μιχάλης
Σπανίδης