Τελικά το
ποτάμι της πρώτης φοράς στραβά ξαναρμενίζουμε
άρχισε γρήγορα να στερεύει και τοπικά.
Ακόμη και οι
πέτρες λιποθυμούν από τα γέλια.
Καπετάνιο
βεβαίως βεβαίως μπορεί να έχουμε,
πουθενά όμως
έναν άξιο από το πλήρωμα.
Μόνο κάτι τζαμπατζήδες
μούτσους άνευ υποχρεώσεων,
να μασουλάνε σε
κατάσταση ευτέλειας και νωχελικής απραξίας,
τα δημοκρατικά
κεκτημένα ευρωτσουρέκια των ονειρώξεών τους.
Το ανίατο
παραμένει ως σύστημα,
ενώ η έρημος στην
Πόλη-Αγορά συνεχώς επεκτείνεται.
Αν δεν
μαζέψεις τα μπάζα δεν προχωράς.
Γιατί
γράφουμε;
Γράφουμε για
να αποφύγουμε το έγκλημα.
Και μάλιστα
γράφουμε γιατί μας αρέσει και το άλλο.
Και το άλλο
είναι γυναίκα.
Παναγιώτη
καλοτάξιδη η νέα ιστοσελίδα,
Μιχάλης.