Ευτυχώς που δεν
υπάρχει Πασάς…
… για τα σημερινά
θέματα μαθηματικών.
Ζήτησε κάποτε ο Πασάς να του
μαγειρέψουν ένα φαγητό που όμοιό του να μην έχει ξαναγίνει ποτέ…
Στο σαράϊ συναγερμός.
Μαζεύονται όλες οι μαγείρισσες
και όλη νύχτα συζητούσαν, κατέβαζαν ιδέες, ανακάτωναν κατσαρόλες, τηγάνια,
ταψιά με όλα τα καλούδια του τόπου…
Το άλλο μεσημέρι σερβίρουν στον
Πασά το αποτέλεσμα…
Βλέπει ο Πασάς την τεράστια
πιατέλα, γεμάτη με ότι βάζει ο νους και δεν θυμίζει κανένα γνωστό φαγητό… δεν
είναι ούτε πιλάφι, ούτε κουρμπάνι, ούτε ιμάμ-μπαιλντί , ούτε τίποτα από δαύτα…
ήταν κάτι άλλο κάτι καινούργιο…
Τσιμπάει λοιπόν την πρώτη
πιρουνιά, ήταν κάτι σαν ψάρι, με κάτι σαν γιαούρτι, με μπόλικο καυτερό σαν
πιπέρι… δεν τρωγόταν όμως…
Δοκιμάζει δίπλα, ήταν κάτι σαν
κοτόπουλο με μπόλικο τσάι και κάτι σαν κανέλλα, αλλά πάλι δεν κατέβαινε κάτω….
Να μην πολυλογούμε, συνέχισε
σ΄όλη την πιατέλα και κάθε πιρουνιά το ίδιο, άνοστη, άγευστη, δεν τρωγόταν
τίποτε. Άσχετα υλικά σε άσχετους συνδυασμούς, με άσχετη γεύση, χωρίς φαντασία
και χωρίς ουσία, αλλά τέτοιο φαγητό δεν είχε ξαναγίνει…
Αποτέλεσμα, φωνάζει την άλλη μέρα
ο Πασάς όλες τις μαγείρισσες και τους μαγείρους … και τους παίρνει το κεφάλι…
Τι να το κάνεις το φαί όταν δεν
τρώγεται ;
Αυτά όμως γινόντουσαν μια άλλη
εποχή σε άλλους τόπους και με άλλες αρχές, εδώ μπορεί όλη νύχτα διάφοροι
μαθηματικοί - μάγειροι, να στύβουν το μυαλό τους ώστε να πρωτοτυπήσουν και το
αποτέλεσμα να είναι τα σημερινά θέματα μαθηματικών κατεύθυνσης…
ευτυχώς γι΄ αυτούς που δεν υπάρχει Πασάς…
Σταύρος Σ. Λίτσας
Μαθηματικός
Δ/ντης Λυκείου ΑΞΙΟΝ