Να «δημιουργούν» δικά τους «παραμύθια», να κοιμούνται και να
ξυπνάνε με τους «δαίμονές» τους…
Και στη προκειμένη περίπτωση, δημοσιογράφος είμαι κι όχι
γιατρός να δίνω… «απολυτήρια» τρέλας για κάθε «μαλ..» που η αλητεία και το
κόμπλεξ τους, διαδίδει για μένα. Μπορούν λοιπόν να «τρέχουν» φουσκώνοντας και
ξεφουσκώνοντας πίσω από την «σκιά» μου…
αλλά εδώ και καιρό, αποτελούν παρελθόν για τα όνειρά μου.