-Παππού κι εγώ όταν μεγαλώσω, θέλω να γίνω εκδότης... Να έχω την εφημερίδα μου, το laptop μου, τις φωτογραφιάρες μου...το στυλ μου...
-Μη στεναχωριέσαι εγγονέ μου... Εύκολο είναι αυτό!
-Ποιο είναι τότε το δύσκολο και δεν με «ετοιμάζεις» από τώρα με την κατάλληλη υποδομή;
-Το... ποδήλατο γιε μου! Σύγχρονος εκδότης χωρίς ποδήλατο δεν γίνεται...
-Τι λες ρε παππού... Κοτζάμ Ζ3 έχω εγώ και μάλιστα καμπριολέ! Ασχέτως αν μου «ράντισαν» με οξύ την κουκούλα... Χώρια που έχω φωτογράφο τον Κεσίσογλου οπότε είμαι και κομπλέ από life style...
-Αυτά που ήξερες εγγονέ μου, ξέχνατα... Τώρα άλλαξαν τα πράγματα και οι καιροί...
-Τι λες παππού; Ακόμη δεν γεννήθηκα και μου λες να ξεχάσω το χθες που δεν γνώρισα; Και για ποιους καιρούς μου μιλάς...; Ή τώρα, ή ποτέ...
-Δεν μου λες βρε σκράπα, θέλεις να μάθεις ή θες να γίνεις... Φανουράκης;
-Γιατί τι έχει ο Φανουράκης; Μια χαρά είναι... Με τα σκυλιά του, με τις σκυλοτροφές του, προχθές με τον Σγουρίδη και τον Σταυρακάρα, χθες με τον Σωκράτη και τον Ζώτο και ΤΩΡΑ με τον εαυτό του... Μακάρι να με στήριζε και μένα το ίδιο ο Τσέπελης.
-Βρε εγγονέ μου, πολύ έξυπνο σε βρίσκω σήμερα για να μπορώ να σου απαντήσω για το αύριο...
-Ναι αλλά μου την σπάς ρε παππού. Εδώ μιλάμε για το μέλλον μου. Για τα ατέρμονα όνειρά μου κι εσύ με δουλεύεις... Θέλω να γίνω ΕΚΔΟΤΗΣ! Πως φορές να στο πω...
-Ε γίνε... Στην Ελλάδα ότι δηλώσεις είσαι!
-Και δηλαδή αν δεν γίνω εκδότης μπορώ να γίνω κάτι άλλο ρε παππού;
-Και βέβαια μπορείς εγγονέ μου... Να γίνεις για παράδειγμα, κυνηγός... εντόμων, αφού ο Ομπάμα έγινε κυνηγός... μαγισσών, όπως του είπε και ο Τζούλιαν Άσσαντ...
-Δεν το μπορώ αυτό βρε παππού... Δεν μπορώ να «κυνηγάω» και να «σκοτώνω» φουκαριάρικα έντομα... «Μάγισσες» κάτι λέει, αλλά έντομα; Δεν το σηκώνει η συνείδησή μου...
-Άλλοι βρε εγγονέ μου «σκοτώνουν» ψυχές, πατάνε αξίες, δεν σέβονται τίποτα εκτός από τον... εαυτούλη και τις ανασφάλειές τους; Κι εσύ «έμεινες» σε λίγα...έντομα; Ε τότε μείνε ένα... τίποτα! Ένας «μαλάκας» σαν τον βλάκα τον... πι-πί!
-Τι λες τώρα ρε παππού και με «φτιάχνεις» τόσο άγαρμπα... Εσύ την γλέντησες την ζωή σου, την χάρηκες και μου λες να ξεκινήσω τώρα εγώ, ισοπεδώνοντας έντομα;
-Έτσι είναι η ίδια η ζωή εγγονέ μου... «Ισοπέδωνε» και μη ερεύνα...
-Κι αν σούλεγα τότε παππού ν’ αλλάξω όραμα και όνειρα και να γίνω κάτι άλλο; Εκδότης ναι μεν... αλλά κάτι το διαφορετικό;
-Ν’ ακούσω...!
-Να εκδίδω κατ’ αποκλειστικότητα σε όλη την Ελλάδα, την εφημερίδα των μουγκών!
-Και τι θα διαβάζει η εξουσία βρε σ’ αυτήν;
-Μόνο αυτά που της αρέσουν βρε παππού... Μην ακούτε, μη βλέπετε, μη κρίνετε και όλο να γλύφετε... ζήτω όλοι Σας!
-Α, εσύ εγγονέ μου μεγάλωσες... Ή μάλλον παραμεγάλωσες! Αντί να σου μαθαίνω, μου μαθαίνεις... Παππούς μπορεί να είμαι, αλλά παραμένω... ανεπίδεκτος μαθήσεως τόσα χρόνια! Αφού δεν έμαθα τόσα χρόνια που είμαι παππούς - εκδότης πως προκόβει κανείς, ηθελές τα και παθές τα που θέλουν κάποιοι να με ρίξουν στο... πυρ το εξώτερο!!!
-Φωτιάάάάά! Πλάκωσε ο «μάγκας» του... «μαχαλά»!
Π. Π. (Σ.Σ. Κάθε ομοιότης, πρόκειται για απλή σύμπτωση... Και στα «έντομα» μη χαρίζεστε... Ο Θεός τα «έπλασε» για να τα πατάνε και να τα σκοτώνουμε...).