ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΠΑΝΙΔΗΣ:
Ωστόσο καθήκον του πολίτη αλλά και του σώματος της Πόλης-
Αγοράς της Ξάνθης, είναι να αναζητούν παντού το οξυγόνο!
*Προσδοκούμε Πόλη-Αγορά στην υπηρεσία της κοινωνίας, με πρωτεύοντα στόχο τη λιγότερη δυνατή αδικία, την ποιότητα ζωής.Ωστόσο καθήκον του πολίτη αλλά και του σώματος της Πόλης-
Αγοράς της Ξάνθης, είναι να αναζητούν παντού το οξυγόνο!
*Προσδοκούμε καταρρακτώδη βροχή ατίθασων νερών να παρασύρει και να εξορίσει οριστικός και αμετακλήτως, όλους αυτούς τους αναλυτές που ομιλούν σωτηριολογικά και τσαμπουνάνε ανοησίες αυτοπεποίθησης για το ορθόν των παραλογισμών
Μεγάλη επιτυχία σημείωσε χθες η κοπή της βασιλόπιτας στην Εμπορική Λέσχη Ξάνθης, παρουσία του Δημάρχου Ξάνθης Λάκη Στυλιανίδη και περίπου 150 μελών και φίλων της λέσχης.Το φλουρί της κυρίως πίτας κέρδισε ένα νέο μέλος και συγκεκριμένα ο κύριος Χαρώνης Νικόλαος και το δώρο ήταν η ετήσια συνδρομή στη Λέσχη, ύψους 75 Ευρώ. Επίσης στα μικρά πιτάκια υπήρχαν άλλα 20 φλουριά που όλα κέρδιζαν μικρά δώρα, όπως για παράδειγμα βιβλία κλπ Μεταξύ των προσκεκλημένων ήταν και οι: Φίλιππας Τσαλίδης, Σάκης Κριτσίνης και Γεωργία Ανδρέου (πολιτευτές της ΝΔ), ο πολιτικός μηχανικός Παναγιώτης Μιχαηλίδης, ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης στον Δήμο Ξάνθης Χρίστος Πούλιος, η Πρόεδρος του Γηροκομείου Βιβή Στυλιανίδου, ο πρώην Πρόεδρος της ΝΟΔΕ Απόστολος Γκαλέτσης, ο Οικονομικός Έφορος Σπύρος Κάλφας, ο εκδότης της «Φωνής» Σταύρος Βλαχόπουλος, ο δημοσιογράφος Αναγνώστης Βαταμίδης κ.α.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με χαιρετισμό του Προέδρου της Εμπορικής Λέσχης Ξάνθης Μιχάλη Σαραλέκου που ευχαρίστησε όλους παριστάμενους για την στήριξη της Λέσχη και την εκεί παρουσία τους.Αμέσως μετά επακολούθησε ο χαιρετισμός του Ταμία της Λέσχης Μιχάλη Σπανίδη που πραγματικά ήταν βγαλμένος από τη καρδιά με πολλά μηνύματα και οράματα των πολιτών για καλύτερο πολιτισμό και ποιότητα ζωής. Τα περισσότερα μάλιστα απευθύνονταν και στον παρόντα Δήμαρχο Ξάνθης Λάκη Στυλιανίδη.
Στην συνέχεια έγινε ο αγιασμός και ευλόγησε την βασιλόπιτα ο Ιερέας για να τελειώσει η εκδήλωση με καφέ, προσφορά στους προσκεκλημένους. Η εκδήλωση ξεκίνησε στις 11.30 και ολοκληρώθηκε στις 12.30
Και μια είδηση. Στις 15 Φεβρουαρίου ημέρα Τετάρτη η Εμπορική Λέσχη Ξάνθης σε συνεργασία με τον ΠΑΚΕΘΡΑ, θα παρουσιάσει τα βιβλία του Χρήστου Μιχαλόπουλου. Τα δύο από αυτά εξέδωσε ο εκδοτικός οίκος του Μιχάλη Σπανίδη και το 3ο ο ΠΑΚΕΘΡΑ
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΤΑΜΙΑ ΤΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ
ΛΕΣΧΗΣ ΞΑΝΘΗΣ ΜΙΧΑΛΗ ΣΠΑΝΙΔΗ
«Δεν νίκησα. Ήθελα να νικήσω, αλλά δεν νίκησα. Δεν έγινε αυτό που ήθελα, αυτό που περίμενα, αυτό που ήθελα και περίμενα να γίνει για μένα, για όλους τους άλλους. Δεν έγινε. Ηττήθηκα. Αυτή είναι η σωστή λέξη. Αυτή είναι η ήττα μου. Είναι μια ήττα. Δεν έχασα. Δέχτηκα. Αυτό έκανα. Παραδέχτηκα. Μόνον αυτό. Υποδέχτηκα. Τίποτα άλλο. Ο κόσμος είναι όπως είναι. Να είναι και αυτό και εκείνο και να μην είναι αυτό χωρίς εκείνο. Και το ένα και το άλλο. Ποτέ το ένα χωρίς το άλλο. Πάντα μαζί. Ποτέ χωρίς. Όλα μαζί. Γιατί, αν το ένα είναι χωρίς το άλλο, τότε το ένα είναι κανέναν».(Δημητριάδης Δημήτρης, απόσπασμα μονολόγου στο εθνικό θέατρο)ΛΕΣΧΗΣ ΞΑΝΘΗΣ ΜΙΧΑΛΗ ΣΠΑΝΙΔΗ
Φιλόκαλα μέλη της Εμπορικής Λέσχης Ξάνθης. Φιλόκαλοι καλεσμένοι μας. Ευχαριστούμε από καρδιάς για το σημερινό συναπάντημα.
Ίσως να έχει περάσει καιρός που πάψαμε να θριαμβολογούμε για τον καινούργιο χρόνο ή να δίνουμε υποσχέσεις στον εαυτό μας ή να δεσμευόμαστε απέναντι στους δικούς μας.
Σήμερα, λίγο μετά αφότου αγιάστηκαν τα νερά και χαμήλωσαν τα λιγοστά γιορτινά φώτα που άναψαν φέτος, να ‘μαστε εδώ αμήχανοι, ανήσυχοι, μπροστά:
σ’ ένα μέλλον που μοιάζει άγνωστο και εχθρικό,
σ’ ένα παρελθόν που χαρακτηρίστηκε από έναν βίαιο και πλαστό οικονομικό εκσυγχρονισμό, καθώς και από μια αλόγιστη δημοσιονομική κραιπάλη,
σ’ ένα παρόν με ψυχοφθόρο πολιτικό σύστημα, παρωχημένα δόγματα, αμετανόητες συντεχνίες και έντονο παραγοντισμό των αφρόνων.
Ωστόσο καθήκον του πολίτη αλλά και του σώματος της Πόλης-Αγοράς της Ξάνθης, είναι να αναζητούν παντού το οξυγόνο.
Προσδοκούμε Πόλη-Αγορά στην υπηρεσία της κοινωνίας, με πρωτεύοντα στόχο τη λιγότερη δυνατή αδικία, την ποιότητα ζωής.
Προσδοκούμε καταρρακτώδη βροχή ατίθασων νερών να παρασύρει και να εξορίσει οριστικός και αμετακλήτως, όλους αυτούς τους αναλυτές που ομιλούν σωτηριολογικά και τσαμπουνάνε ανοησίες αυτοπεποίθησης για το ορθόν των παραλογισμών τους.
….Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας βαλκάνιος πραματευτής. Έφερνε την πραμάτεια του σ’ όλους τους δρόμους, τα πανηγύρια, τις πόλεις και χωριά. Υφάσματα στη Μακεδονία, δέρματα στη Θράκη, καπνά στην Πόλη, χαλιά στην Θεσσαλονίκη. Ήταν αυτός που έφτιαξε σχολεία για τα παιδιά του, εκκλησίες για την πίστη του, συλλόγους και φιλανθρωπικά σωματεία για τις κοινότητες του. Μετά από χρόνια η μοίρα του τον έφερε στην Ξάνθη, εκεί που ο καπνός έχτιζε τ’ αρχοντικά, έντυνε τις αρχόντισσες, έδινε δουλειές στον κόσμο και πλούτιζε τον τόπο. Βρήκε εκεί εργατικούς ανθρώπους, έτοιμους για προκοπή κι είπε να στήσει το σπιτικό του και να στρώσει τη δουλειά του. Έσπειρε αυτού τους πρώτους σπόρους του μόχθου του, τη Λέσχη και το Σύλλογο των Εμπόρων, το καμάρι που έδειχνε όσα πέτυχε στις άχαρες τις εποχές. Πέρασαν από τότε τα χρόνια, ο τόπος είδε πόλεμο, είδε κατοχή, είδε πείνα. Όμως το σύμβολο της πιο γόνιμης δράσης εκείνου του πραματευτή έστεκε πάντα όρθιο στην πόρτα της Θράκης, στο σταυροδρόμι της Εγνατίας, και το κράτησαν κι οι γιοί του στα εύκολα και στα δύσκολα, να δείχνει πάντα όσα πρόσφερε το εμπόριο, η τέχνη του Ερμή, η δύναμη του Έλληνα…
Προσπάθεια επαφής και διατήρησης του συγκεκριμένου χώρου, ο οποίος αποτελεί μοναδικό τεκμήριο αστικής μνήμης και ιστορικότητας για την Πόλη-Αγορά της Ξάνθης.
Αυτή είναι η «ιερή τρέλα» των παράξενων παιδιών της λέσχης, με την προσήλωσή τους να είναι μονάχα στο επόμενο κύμα που σκάει με δύναμη στα μούτρα τους.
Είναι «τα παιδιά που μετράνε τ’ άστρα» αυτά που θα τις δώσουν το κουράγιο και τη θέληση να σταθεί ξανά στα πόδια της. Μια παρέα παιδιών που έχει κάνει την συλλογικότητα τρόπο ζωής και μέρος της τέχνης της.
Εδώ θέλουμε να τερματίζουν οι αμαξοστοιχίες της ηθικής πολιτικής, και τα νυχτερινά τρένα της πνευματικής παραγωγής.
Ένα καταφύγιο της αισιοδοξίας και της γενναιοδωρίας, για την Πόλη-Αγορά της Ξάνθης.
Αισθανόμαστε ότι αυτό που κάνουμε είναι μόνο μια σταγόνα στον ωκεανό. Αν έλειπε όμως αυτή η σταγόνα, ο ωκεανός θα ήταν μικρότερος.
Ξέρω….. Τελευταία…. Δεν στώμεν και πολύ καλώς..
Σας ευχαριστώ