Μπορείς να δεσμευτείς ότι…
«Θα ιδρύσεις μία Σχολή του Είναι,
ένα Πανεπιστήμιο για όποιον έχει ένα όνειρο,
ένα Όραμα να υλοποιήσει…
στην οποία θα διδάσκεται ότι το «όνειρο»
είναι ό, τι πιο πραγματικό υπάρχει…
ότι αυτό που οι άνθρωποι αποκαλούν πραγματικότητα
δεν είναι παρά η αντανάκλαση του ονείρου τους.
…
Θα ιδρύσεις μια Σχολή της υπευθυνότητας,
μια Σχολή για φιλόσοφους της δράσης,
όπου θα διδάσκεται ότι η ευτυχία είναι οικονομία,
ότι η αφθονία, η άνεση και η ομορφιά
είναι εκ γενετής δικαίωμα του κάθε ανθρώπου.
..
Θα ιδρύσεις μία Σχολή για την αιωνιότητα…
a School for Gods…
που θα κινείται με τον παλμό Μου, και την ανάσα Μου.
Μη φοβηθείς καμία αντιπαράθεση
φαινομενικά θα συναντήσεις μύρια εμπόδια κάθε βαθμού και τύπου,
μα κάθε δυσκολία, κάθε σου αντίπαλος
θα αποδειχθεί στην πραγματικότητα ο καλύτερος σου σύμμαχος,
ένα κομμάτι ουσιώδες και αναντικατάστατο
της όλης δομής και οργάνωσης».
-Όχι φίλε Δήμαρχε Λάκη Στυλιανίδη. Και σε κατανοώ…
-Στις εποχές των «αφανών εταίρων και καταπατητών», τέτοιες δεσμεύσεις ηχούν μόνο στα παραμύθια…
Κατανόησε όμως κι εσύ εμάς…«λίγο καθαρό οξυγόνο για την καινούργια μέρα στη πόλη μας ονειρευτήκαμε…»! Τίποτα παραπάνω..
Π. Π.