.jpg)
Από τον εκδότη Μιχάλη Σπανίδη πήρα και φιλοξενώ την παρακάτω ενδιαφέρουσα επιστολή:
«Λίγες σκέψεις ξεφυλλίζοντας το πρόγραμμα των γιορτών παλιάς Ξάνθης 2009.
-Εύγε και μπράβο σε όλους όσους συνέβαλαν στο φετινό πρόγραμμα πλούσιο και ποικίλο. Χαμόγελα πολλά. όμως και ένα παράπονο (προς ημάς Παναγιώτη).και φέτος το ματς το χάσαμε. Και μάλιστα με το βαρύ 4-0.
-Παρατηρω τέσσερεις θεατρικές παραστάσεις. Και εμείς πουθενά. ο αγαθός θεατρικός γίγαντας της πόλης εξακολουθεί να είναι κλεισμένος στην σπηλιά του.
-Για φαντάσου όμως... Ένα όνειρο:
Καλοκαιρινή θεατρική πανδαισία στο δημοτικό ανοιχτό αμφιθέατρο, προάγγελο των γιορτών που ακολουθούν. να ανάβει εκεί κάθε καλοκαίρι από τα μικρά και μεγάλα παιδιά μας ο φάρος του πολιτισμού στην πόλη που μας κοιτά στα ματιά από κάτω.
ήρθε ο καιρός που ο γίγαντας θα πρέπει να ακούσει τα πουλιά να κελαηδούν ξανά, και να δει τις νεράιδες του δάσους να χορεύουν μαζί του....
Μιχάλης Σπανίδης»
-Καλά τα λες Μιχάλη… Και ιδίως για μια καλή ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΚΗΝΗ, αλλά πρώτα ας… αποκτήσουμε θερινό θέατρο, γιατί τώρα θεωρώ ότι ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ! Και μετά ας κάνουμε μια «δέηση» να απαλλαχτούν οι ενταύθα «ψευτοκουλτουριάρηδες» από τα κόμπλεξ τους όταν ακούν το όνομα… ΘΡΑΚΙΚΗ ΣΚΗΝΗ!
-Κι εμείς «πουθενά», γιατί κι αυτοί οι «κύριοι» μας θέλουν στο… «πουθενά», ώστε να κάνουν πιο… ανέμελα τους ρομαντικούς περιπάτους τους στη… Παλιά Ξάνθη!